Panden in andere handen, dáár kikkert bouwend Nederland van op - Haldu|DeGraaf

Panden in andere handen, dáár kikkert bouwend Nederland van op

De sfeer onder (bouw)ondernemers in Nederland is aan het verbeteren. Ik merk het wanneer ik in gesprek ben met hen, vooral in de woningbouw. Aantrekkende bezoekersaantallen tijdens bezichtigingsdagen voor nieuwe woningbouwprojecten, stijgende verkopen van huizen; signalen die in ieder geval voor een positievere sfeer zorgen. Maar van sfeer koop je geen brood en sfeer is bovendien ongrijpbaar en al helemaal niets waard als post op een winst- of verliesrekening of balans.

Wat we nodig hebben, meer dan ooit, zijn concrete orders die starten conform eerder gemaakte afspraken ten behoeve van een goede aansluiting tussen projecten. Hiermee kunnen we de volatiliteit in de markt egaliseren. Vooral in de bouw zitten we nog steeds te springen om werkaanbod. Want innoveren, creatief zijn en samenwerken in de keten is allemaal heel leuk, maar kan alleen als er werk is en kosten besparen lukt alleen als je überhaupt facturen kunt verzenden.

De parameters om te bepalen of er genoeg werk is voor bouwend Nederland zijn onderhand na vele jaren crisis behoorlijk uitgesleten: woningbouw en bedrijfspanden. Maar die mantra kennen we inmiddels.

Mijn pleidooi: de grote Nederlandse volksverhuizing á la de 7e eeuw

Daarom heb ik een idee. Nederland is klein, maar bárst van de subdoelgroepen die allemaal, meer dan ooit, een dak boven hun hoofd nodig hebben. Ik noem u er willekeurig een paar: alleenstaanden als gevolg van een scheiding, de ernstig groeiende stroom asielzoekers die nu bijvoorbeeld tijdelijk worden ondergebracht in de IJsselhallen in Zwolle, studenten die straks zonder basisbeurs zitten, uit verpleeghuizen weggestuurde bejaarden, ZZP’ers die hun zolderkamer zat zijn en jongelui met een job die bij pa en ma weg willen, maar voorlopig geen hypotheek krijgen met al die 0-uren contracten.

Tegelijkertijd staan er in Nederland asociaal veel panden leeg. Zoals kazernes als gevolg van besparingen, kerken als gevolg van de zich doorzettende ontkerkelijking, bejaardenhuizen als gevolg van bezuinigingen en het principe van ‘sterven achter de voordeur’, scholen als gevolg van demografische ontwikkelingen en vooral kantoorpanden, heel veel kantoorpanden.

Match de mensen met de stenen

Waar ik voor pleit, is om alle genoemde doelgroepen die een dak boven hun hoofd zoeken én alle vrijstaande panden creatief met elkaar te matchen en verbouwend hééél hard aan het werk te gaan. Zodat we van al die ruimte leuke, betaalbare wooneenheden maken. Met studenten in gepimpte kazernes, asielzoekers in leegstaande bejaardentehuizen en de jeugd die wel wil kopen, maar dat niet kan in betaalbare mini-appartementen in lege bedrijfspanden.

Pas dan kunnen de bouwers weer innoveren, creatief zijn en samenwerken in de keten (en die bereidheid is er echt) en pas dan kunnen wij ook weer gekwalificeerde vaklieden bemiddelen voor de flexibele schil van onze opdrachtgevers.

Panden in andere handen

Panden in andere handen. Dat zou het motto moeten zijn waar Nederland van opkikkert. Maar wie neemt het voortouw? Ik zou zeggen: de landelijke en gemeentelijke overheden, want de ondernemers staan in de steigers. Of zijn er andere investeerders die nu hun kans schoon zien?

Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven