column Archives - Pagina 2 van 3 - Haldu|DeGraaf

Audiocolumn: ‘Hoog tijd om duurzaam te bouwen aan de toekomst van Moeder Aarde!’

Caspar Jansen, directeur van Haldu Groep, is vaste columnist voor het vakblad Bouwen in het Oosten. Zijn vlijmscherpe reflecties verschijnen daarnaast ook altijd als blog op onze website.

Sinds kort kunt u de columns van Caspar ook als audiocolumn op onze Soundcloud-pagina beluisteren.

“Nou moet u eens heel goed naar mij luisteren! Is het zo erg? Nee, natuurlijk niet maar wanneer u op de onderstaande link klikt dan kunt u voortaan mijn column die in Bouwen in het Oosten staat overal en altijd als audiocolumn beluisteren. Het professioneel belichten van de bouwarbeidsmarkt. Professioneel, persoonlijk, serieus maar ook altijd gelardeerd met een knipoog en rechtstreeks uit mijn hart. U moet maar eens goed luisteren.”

Beluister de eerste audiocolumn hier.

audio audiocolumn column

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Het water staat ons aan de lippen. Wie krijgt er voorrang?

Vergeet dat hele mediacircus rondom de afschaffing van de dividendbelasting. Klein bier van een stel Haagse achterkamertjes zeurpieten. Er is iets véél meer urgent aan de hand in dit mooie land. Ik zeg u: het water staat ons aan de lippen. Is dat bij een scheepsramp het geval? Dan geldt nog steeds het adagium: vrouwen en kinderen eerst. Maar de urgentie van wat ik u nu ga uitleggen, is zelfs nog vele malen groter! Ik durf zelfs te zeggen… vaklieden eerst! Een gedurfde stelling die ik ga onderbouwen met argumenten net zo zwaar als de basaltblokken onder onze Afsluitdijk!

Het VN-rapport van oktober kwam bij mij als een mokerslag binnen. En ik vrees bij u ook. Het is niet vijf voor twaalf, maar inmiddels kwart óver twaalf! Als we niets doen aan de opwarming van de aarde, klotst over enkele decennia het water tot aan Amersfoort de woningen binnen. Sterker nog: de toenemende hoeveelheden water die onze nationale trots, de Afsluitdijk, krijgt te verstouwen, zijn nú al immens. Om te voorkomen dat u al binnen enkele jaren via de radio te horen krijgt dat de Afsluitdijk niet begaanbaar is doordat er meer water overhéén klotst dan er onderdoor, bouwt een stoer Nederlands consortium aan een uniek en urgent project. Dit stukje Hollands watervakmanschap zorgt er mede voor dat het water uit het IJsselmeer beter in de Waddenzee gespuid kan worden en wij gewoon over de dijk kunnen blijven rijden. Ook als de weersomstandigheden tegenzitten.

Verstevig ‘de dijken op de arbeidsmarkt’

Niet alleen is met dit project heel veel geld gemoeid, en nu kom ik op mijn punt, ook zijn er schier onafzienbare hoeveelheden vakmensen voor nodig. U weet het: in de crisis van 2008 hebben we er 75.000 zomaar (moeten) laten lopen! Haldu Groep roept al jaren om een versteviging van ‘de dijken op de arbeidsmarkt’. We roepen niet alleen. We werken al jaren als een Hans Brinker aan het dichten van het gat in de dijk, waardoor er nog meer bouwervaring wegspoelt. We investeren in opleiding en zetten alles op alles om de allerbeste vaklieden uit Nederland en het buitenland te halen. Wist u dat wij nu zelfs al toppers uit Italië met succes in Nederland op bouwprojecten plaatsen? Capito!

Haldu Groep pakt aan en pakt dóór

Haldu Groep staat vanuit deze nood dan ook vooraan om mee te doen met de op handen zijnde samenwerking met Eures, het Europese portaal voor beroepsmobiliteit. Middels deze samenwerking proberen wij mensen uit de EER, en vooralsnog ook Italië, op te warmen voor een baan in Nederland. Hierbij uiteraard rekening houdend met de taalbarrière, hun achtergrond en cultuur. Kortom, van torenhoge Italiaanse werkeloosheid onder bouwvakkers naar de punctualiteit en de sfeer van ‘afspraak is afspraak’ op de Nederlandse bouwprojecten. Maar dat vereist van ons ook aanpassingsvermogen. Wij hebben geen mensen meer met al die grote projecten in Nederland die door honderden vaklieden moeten worden bemand. Hoe gaan we dat doen? Welke samenwerking is hier voor nodig? En hoe gaan wij in vredesnaam al die mensen huisvesten? Wij hebben uiteraard (een deel van) de oplossing, maar we kunnen het niet alleen. Een deel van die oplossing is bijvoorbeeld om de samenwerking te zoeken met opleiders als ReVaBo en Bouwmensen. Als het goed is, gaan wij nu snel de eerste statushouder bij een van onze opdrachtgevers plaatsen. Maar dat gaat allemaal niet zo maar en hier is veel uithoudingsvermogen en creativiteit voor nodig. Om nog maar niet te spreken over of onze inspanningen allemaal wel schaalbaar zijn. Maar iets begint altijd met niets.

Trots en bevreesd tegelijk

Als ik kijk naar welke overheidswerken er, naast de Afsluitdijk, nog aankomen, dan zal er een ongekende hoeveelheid vaklieden extra nodig zijn. Neem alleen al de ambitieuze plannen om onze snelwegen te verbreden of het arbeidskrachten verslindende project voor de bouw van de allergrootste zeesluis in IJmuiden. Of ga eens kijken welke mega bouwprojecten er nu al op de Zuidas plaatsvinden. En dan heb ik het nog niet eens over de betere bereikbaarheid van de A10, die de Zuidas doorkruist; een project van circa 2 miljard euro dat de komende jaren gerealiseerd gaat worden. Als je gaat kijken en er middenin staat, geloof je echt je ogen niet.

Zo bezocht ik recentelijk nog een aantal van onze medewerkers die voor Pleysier Bouw werken aan de realisatie van weer een nieuwe Van der Valk vestiging, aan diezelfde A10. “Een prachtig stukkie betonwerk”, zo noemt Ron Janssens, hoofduitvoerder en Zuidas bouwdeskundige, dit imposante bouwwerk. Met veel gevoel voor understatement, want ik geef het u te doen. Enerzijds ben ik er trots op dat wij dit allemaal in ons kikkerlandje voor elkaar boksen. Anderzijds slaat mij de schrik om het hart als ik aan de taak denk om voor al die werken gekwalificeerde werklieden te werven en te selecteren.

De congestie staat voor deur

Ik voorspel u, en u mag mij eraan houden, dat in de jaren 2020-2021 de congestie op de Nederlandse bouwmarkt een proportie aanneemt waarbij geen laxeermiddel meer helpt! En dan noem ik u, naast al deze megaprojecten, nog niet eens alle commerciële bouwprojecten in Nederland die ook om arbeidskrachten schreeuwen, zoals de broodnodige bouw van woningen om de huur- en koopmarkt eindelijk vlot te trekken.

Uw handen in de dijk van Hans Brinker zijn hard nodig!

Ik zei u in het begin: het water staat ons aan de lippen. Dit bedoel ik letterlijk door de almaar stijgende waterspiegel én het toenemende gebrek aan vakmensen om ál die Hollandse werken aan te kunnen. Mijn pleidooi? Samenwerking! Kijk niet alleen naar uw eigen geld. Dat doe ik ook niet. We moeten samen kijken naar de toekomst, met Eures en met de ReVaBo’s en Bouwmensen van deze wereld, maar ook mét onze opdrachtgevers! Het gaatje van Hans Brinker in de dijk van de arbeidsmarkt is verworden tot grote gaten. En ik heb slechts twee handen. We hebben dus alle handen keihard nodig om die te dichten! En dat vraagt om Nederland brede oplossingen. Alle hens aan dek dus.

Hoezeer het water ons ook aan de lippen staat: onze samenwerking met u zal nooit uitmonden in water naar de zee dragen! Hollanders vinden altijd een oplossing, want ons water kruipt altijd waar het niet gaan kan! Dat dan weer wel.

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Mag het voortaan weer over de inhoud gaan?

Mag het voortaan weer over de inhoud gaan? En met ‘voortaan’ bedoel ik nadat u éérst van een heerlijke vakantie heeft genoten!

Terwijl ik deze column schrijf, zit onze minister-president Mark Rutte in het vliegtuig naar Washington voor een meet & greet met cowboy Donald Trump. Als je Googelt op dit item, krijg je geen berichten over de inhoud van deze meeting, maar veel meer een stortvloed van artikelen die Rutte adviseren hoe hij zich moet gedragen tegenover Trump.

De beruchte, dominante handdruk van Trump komt in allerlei filmpjes voorbij. Vooral columnisten adviseren Mark Rutte ongevraagd over hoe hij dit dwingende gebaar moet zien te pareren. Ook lees ik adviezen zoals: “Mark, wees geen schoothondje bij Trump.” Ik ben de eerste om toe t geven dat lichaamstaal in onze zakelijke communicatie het leeuwendeel uitmaakt van de dialoog.

Natuurlijk, ik probeer ook altijd alert te zijn op de lichaamstaal van mijn gesprekspartner. Maar graag houd ik hier een vurig pleidooi voor meer aandacht voor de inhoud. En als het om de inhoud gaat, dan gaat het om het feit dat wij met € 300 miljard de derde investeerder in zijn land zijn, en niet slechts een mak kalf die hij met zijn lasso kan bedwingen. Wij weten echt wel wat het inhoudt als het over de inhoud gaat. Geen schoothondje dus, maar een land met inhoud dat zelf ook gewend is om een stevige hand te geven. Hands up voor Nederland dus.

Het gaat voortaan om wat er wérkelijk gebeurt

Ik geef u een voorbeeld in relatie tot het eveneens actuele WK. We doen niet mee. Maar bijzonder interessant dit keer is de officiële invoering van de videoscheidsrechter, ofwel VAR (Video Assistant Referee). Dit is een official die de scheidsrechter in het veld assisteert en op diens verzoek beslissingen opnieuw beoordeelt met behulp van camerabeelden. De videoscheidsrechter is een volledig gekwalificeerde scheidsrechter. Deze nieuwe functionaris juich ik van harte toe in het voetbal.

Hij of zij gaat eindelijk een eind maken aan al die quasi-boze, non-verbale en verbale schermutselingen in het veld tussen verongelijkte spelers en de scheidsrechter. Al die handgebaren, boze blikken naar de scheids en vergeefs ten hemel geheven armen kunnen naar de coulissen in het voetbaltheater. De videobeelden geven voortaan een eerlijk en klip en klaar beeld van wat er wérkelijk gebeurde in het veld.

Bij het tennis allang ingevoerd, onder andere gestimuleerd door de ‘onredelijke’ scheldpartijen van John McEnroe. Weet u nog? “That ball was in!” Ik zie nu al dat er minder wordt gemekkerd in het veld. Kortom, focus op de essentie van het spel, of om in de woorden van wijlen Ernst Happel te spreken: “kein Keloel, Fussbal spielen.”

De onbetrouwbare overheid is ‘uit vorm’

En over ‘Keloel’ gesproken; de door mij genoemde VAR deed mij denken aan die ándere VAR: de verklaring van zelfstandigheid in de arbeidsrelatie met ZZP’ers. Minister Wiebes kwam met de wet DBA. Door de wet DBA zijn opdrachtgevers verantwoordelijk gemaakt voor de fiscale gevolgen van hun arbeidsrelatie met een ZZP’ers. Het werd gebracht als een aardverschuiving. Verleden week werd duidelijk dat de overheid, die geloofwaardig moet zijn, zo leren wij altijd, inmiddels 0,0 heeft gehandhaafd op de wet DBA. Zelfs niet bij bedrijven waarbij het flagrant duidelijk was dat zij op basis van schijnconstructies werken met ‘ZZP’ers’.

Wat is hiervan het signaal vanuit de overheid? Ik vertel het u: we maken de ondernemers en ZZP’ers ‘voor de vorm’ bang met de wet DBA, maar controleren niet op de inhoud. Een slechte zaak, want het dwarsboomt het echte zelfstandig ondernemerschap in Nederland. Slecht voor de ‘goede’ ZZP’ers die hun zaakjes wél netjes op orde hebben, maar ook slecht voor de schijnzelfstandigheden die het predicaat zelfstandig ondernemer eigenlijk niet mogen dragen. Maar de overheid verzuimt om op de inhoud te checken. Veel ‘Keloel’ dus weer en geen daden. En we weten niet waar wij aan toe zijn.

De inhoud wordt altijd bewezen, vroeg of laat

Nu de economie op volle toeren draait, is elkaar beoordelen op de inhoud en niet alleen op de buitenkant urgenter dan ooit. Want als de druk op de markt hoog is, hebben we niets aan loze beloften voor de vorm, maar hebben we hard bewijs nodig op de inhoud.

Jarenlang heb ik gehamerd op het belang van meer aandacht voor een hogere instroom van vaklieden. Haldu Groep voegde de daad bij het woord en verlegde de focus onder meer naar de instroom van vaklieden uit de Oost-Europese landen. En met succes. Deze week hoorde ik op de autoradio dat het grote werk voor de Aanpak Ring Zuid rondom Groningen in het gedrang komt door een gebrek aan vakmensen. En dan heb ik het met u toch al een aantal keren gehad over de noodzaak van samen opleiden, toch? Zullen we samen aan die woorden nu eindelijk ook eens inhoud geven?

Waar gaat het alweer om in uw leven?

De moraal van mijn verhaal? De kracht van werken op de inhoud is dé trend voor de komende tijd. Dus beloftes nakomen, doen wat je zegt wat je gaat doen. Zonder opsmuk, zonder gebakken lucht. Deze overdenking geef ik graag iedereen mee. Een periode van ontspanning waarvoor door iedereen in de bouwbranche ongelofelijk hard is gewerkt. De boog kan ontspannen, de druk van de ketel. Tijd om ook te reflecteren waar het ook alweer om gaat in uw leven. Inderdaad, de inhoud!

En met al die mooie zomerse dagen die al achter ons liggen, wens ik u graag een heerlijke vakantie toe en hoop u weer te zien en te spreken in de volgende Bouwen in het Oosten. Geen uitspraak voor de vorm, maar een die ik inhoudelijk volledig meen!

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: De spagaat waarin we ons bevinden

Wie wil onze buitenlandse vaklieden als bouwvakker op het werk? 100% ja! Wie wil onze buitenlandse vaklieden als buurman? 100% nee!

Poolse (en alle andere buitenlandse) vaklieden aan onze huizen laten bouwen, vinden we inmiddels heel normaal. We moeten wel. Want welk onderzoeksrapport je er ook op naslaat, het tekort aan ervaren of goed opgeleide jonge Nederlandse bouwvakkers halen we de komende jaren eenvoudigweg niet meer in. Ik heb er al diverse malen over geschreven c.q. voor gewaarschuwd in deze column. Maar om diezelfde arbeidsmigranten vervolgens in onze huizen laten wónen, stuit op weerstand. Maar dit is wel wat er keihard aan de hand is in dit land. En u verneemt deze berichten inmiddels bijna elke week in de landelijke media. Over de tekorten aan vakbekwaam personeel in alle sectoren, als ook de regelmatige overlast die door deze arbeidsmigranten overal in Nederland wordt veroorzaakt. Een beste spagaat.

Jonge Nederlanders zien de bouw steeds minder als veelbelovend carrière pad. Liever verzetten zij virtueel werk. Dus halen we vaklieden uit bijvoorbeeld Polen. Want die Afsluitdijk moet straks natuurlijk wel gerenoveerd worden. En de nieuwe sluizen in Terneuzen en IJmuiden moeten open! Of wat dacht u van al die jonge gezinnen die in veel te dure huurwoningen zijn blijven steken en willen doorstromen naar een betaalbare koopwoning?

Bouwen zúllen we…

… leggen onze opdrachtgevers ons op. Daarbij beleefd doch dringend wijzend op onze inspanningsverplichting die wij met de nota bene door onszelf zwaarbevochten raamcontracten zijn aangegaan. Dus zoeken wij over de grenzen naar de beste vaklieden en halen we deze naar Nederland. Met deze mensen, met hun eigen cultuur, gedrag en gewoonten, gaan wij vervolgens het werk klaren. Deze nieuwe collega’s moeten wij conform het SNF (Stichting Normering Flexwonen) keurmerk netjes huisvesten, en terecht overigens. Doe namelijk een ander niet aan wat u zelf ook niet wilt, weet u nog? Maar huisvesting is op dit moment een net zo grote uitdaging als het vinden van geschikte arbeidskrachten, verzeker ik u. Dit huisvestingstekort wringt, omdat wij in Nederland, nu de economie weer aantrekt, een groter beroep moeten doen op arbeidsmigranten. Nogal een spagaat die behoorlijk pijn begint te doen in de liezen! De rek is er uit, zullen we maar zeggen.

Moeilijke bewoners, hoge huren

Okay, de klus kan doorgaan, aannemer blij, maar de hoeveelheid problemen die we importeren, daar helpt geen Mexicaanse Trump muur tegen. Buitenlandse vaklieden veroorzaken regelmatig problemen door ‘grensoverschrijdend’ gedag. Ze laten hun woningen vaak niet schoon achter, hangen in woonwijken op straat en sluiten vaak een te diepe vriendschap met mijnheer Heineken. De goede niet te na gesproken! Maar of je nu een nette Pool bent of niet: Haldu Groep moet voor hun huisvesting hoge huren betalen die niet in verhouding staan tot de economische prestatie die zij kunnen leveren. Ik geef u de cijfers: volgens expertisecentrum Flexwonen is er een tekort van 100.000 geschikte woonplekken voor arbeidsmigranten uit Oost- en Zuid-Europa. Er zijn ruim 400.000 van deze arbeidsmigranten in Nederland. Een kwart daarvan verblijft op plekken waar het eigenlijk niet kan. Bijvoorbeeld met te veel mensen op één kamer. Dat deden we in de jaren ’60 met Italianen die hier kwamen werken, maar dat kan nu absoluut niet meer. We moeten niet vergeten dat de arbeidsmigranten die hier komen werken in hun land van herkomst vaak al een bepaalde mate van welvaart zijn gewend. Maar mark my words, als wij in Nederland niets doen aan dit schrijnende tekort, dan hebben wij binnenkort de Polen aan het dansen. En van dat dansen worden u en ik niet vrolijk.

Meedenken móet!

Kortom, er is een enorme krapte op de markt voor huurwoningen, de huurprijzen rijzen de pan uit en áls we dan betaalbare woningen vinden, zegt de buurt: liever geen Polen hier! Sterker nog: ook gemeenten komen in het geweer tegen teveel arbeidsmigranten in een bepaalde wijk, zoals de gemeente Tiel. Vaak veroorzaakt door klachten over overlast. Zo heeft Tiel vorige maand de regels aangescherpt om het aantal huizen met arbeidsmigranten in te perken in de gemeente. Ik geef hen geen ongelijk, maar betreur het dat diezelfde gemeenten niet meedenken over alternatieven. Want ze willen wél nieuwbouw voor hun jongeren en zorgwoningen voor hun senioren! En die woningen zullen door onze opdrachtgevers met hun stijgende productievolumes zonder arbeidskrachten moeten worden gerealiseerd. Of toch niet?

Uiteraard zit Haldu Groep niet stil!

U kent ons als actieve problem solvers. We zijn recent bijvoorbeeld een sollicitatieprocedure opgestart om een functionaris aan te stellen die de woningproblematiek rondom onze buitenlandse vakkrachten in goede banen gaat leiden. U begrijpt het, weer extra kosten. De kosten gaan voor de baten uit, zullen we maar zeggen. Oh ja, en dan hebben wij het nog niet eens gehad over veilig en gezond werken met mensen die onze taal niet spreken. Laat staan dat wij er voor moeten waken dat wij geen nationaliteiten aan elkaar koppelen die elkaar van oudsher niet kunnen velen, een soort Nederland-Duitsland dus. Zie hier de dagelijkse uitdaging van de hedendaagse uitzender van vakkrachten in de bouw en techniek. We doen het met liefde, maar ik vraag u: wat heeft dat eigenlijk nog met onze core business te maken… of de uwe? Ik begin het mij af te vragen en dan heb ik het nog niet eens over het prijsopdrijvende karakter die de bouwer moet verdisconteren in zijn aanneemsom.

Haldu Groep heeft een idee, doet uw gemeente mee?

Mijn advies is dat gemeenten creatiever worden en tijdelijke woningen plaatsen aan de rand van bedrijfsterreinen en in buitengebieden, zoals in weilanden. Voorzien van comfort en voorzieningen die wij ook normaal vinden. Denk aan mobiele chaletparken buiten de nabijheid van woonwijken. Die ruimte is er in Nederland volop! De eventuele overlast raakt de burgers veel minder, de arbeidsmigranten kunnen we een verblijf op niveau aanbieden en het bouwwerk in vaak diezelfde gemeenten kan gewoon doorgang vinden. Welke gemeente pakt deze suggestie op? Welke gemeente komt hierover bij Haldu Groep ‘Pool’shoogte nemen? Wordt vervolgd!

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: AVG: protecting people

Graag bespreek ik met u een serieus onderwerp: de Algemene Verordening Gegevensbeschemering (AVG). Deze nieuwe Europese wet vervangt op 25 mei 2018 de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp). De AVG treedt direct in werking en zal dus niet meer in de nationale wetgeving vastgelegd worden. In plaats van 28 verschillende wetgevingen, geldt er dan één Europese regelgeving. In het Engels heet de AVG General Data Protection Regulation (GDPR).

De tijd dringt!

Organisaties en toezichthouders kregen ruim twee jaar om zichzelf goed voor te bereiden. Maar de tijd dringt! Want 25 mei staat al snel voor de deur. De belangrijkste veranderingen? In de nieuwe wet staat een speciaal artikel over toestemming, waarin de voorwaarden vermeld zijn voor organisaties om geldige toestemming te krijgen van mensen om hun persoonsgegevens te verwerken. Of, in gewone mensentaal: bedrijven moeten bewijs hebben dat zij geldige toestemming hebben gekregen. Krijgt u dat straks niet op tafel? Dan mag de overheid u en ons boetes tot enkele tonnen opleggen. Den Haag heeft al fijntjes laten weten die handhaving direct ter hand te nemen.

Onbegonnen werk

Uw en onze bedrijfssystemen staan ból van de informatie van klanten en medewerkers. Al die mensen moet u nu om toestemming voor die registratie vragen. Ook is het zo dat iemand die denkt bij u in de systemen te staan, u kan bellen en met de wet in de hand kan eisen dat u álle informatie over die specifieke persoon uit uw systemen opduikt en daar inzage in geeft.

Ben ik tegen of kom ik negatief over?

Nee. En dat is ook zeker niet mijn bedoeling. Want de bescherming van persoonsgegevens vind ik uitermate belangrijk en al helemaal in ons vak waar wij alleen maar werken met mensen die zich bewegen van bouwbedrijf naar bouwbedrijf. Daar hoort nu eenmaal de uitwisseling van persoonsgegevens bij. We kunnen ons niet een situatie veroorloven zoals recent met Facebook en Cambridge Analytica. Dus vind ik dat het eensluidend gereguleerd moet worden waarbij de privacy van een ieder kan worden gerespecteerd. En natuurlijk pakken wij het als Haldu dan ook zodanig op dat wij dit naar onze belanghebbenden, medewerkers én klanten goed hebben ingeregeld, want dat is nu eenmaal onze business. Tegelijkertijd willen we wel blijven ondernemen, want goed ondernemen kost tijd en het moet wel weer allemaal lukken in een beperkte tijd. Kortom, het gaat opnieuw om de balans tussen ‘moeten en willen’.

Nieuwe technologie = nieuwe banen

Overigens constateer ik dat alle nieuwe digitale technologie om ons heen de roep om gegevensbescherming enorm heeft gestimuleerd. En terecht. Tegelijkertijd levert die gegevensbescherming ook weer nieuwe werkgelegenheid op, want het vereist specialisten om dit werk te kunnen uitvoeren. Een nieuw soort banen dat het wegvallen van de meer traditionele banen kan helpen opvangen. Een grappig fenomeen en eens te meer wordt dan maar duidelijk: een mens vreest het meest het lijden dat niet is geweest.

Altijd aardig blijven, ook voor collega’s die vertrekken

Ik heb u uitgelegd hoe ik denk over de bescherming van persoonsgegevens. Maar laten we het eens hebben over bescherming van persónen. Dit vind ik ook een relevant onderwerp. Niet in een wet te vangen, want het gaat om de goede behandeling van mensen van vlees en bloed. Zoals bij elke organisatie verlaten ook bij Haldu Groep soms collega’s ons bedrijf. Daar hebben ze allerlei redenen voor, veelal is of lijkt het gras bij de buren groener en dat is ook helemaal niet erg. Het zit in het DNA van Haldu Groep om dit vertrek te betreuren, maar tegelijkertijd ook om van deze collega’s op een stijlvolle wijze afscheid te nemen. Het is hún beslissing en wij wensen hen het allerbeste voor hun werkzame toekomst. No hard feelings voor vertrekkende collega’s. Geen natrappen of nawijzen. We houden de deur voor hen open als zij voor de laatste keer het pand en het werk verlaten. En die deur blijft open…

Het bewijs leest u in onze Haldu nieuwsbrief

Dat is wat ik bedoel met ‘bescherming van persónen’. Want wat zien we? Inmiddels keren meerdere vertrokken collega’s na een uitstapje terug op het vertrouwde Haldu nest. En omdat we in goede harmonie uit elkaar zijn gegaan, halen we ze ook weer net zo blij naar binnen. We hebben ze immers netjes ‘beschermd’. Het bewijs? Dát leest u in twee voorbeeldverhalen in onze Haldu nieuwsbrief. Het gaat zowel om een terugkerende timmerman als een terugkerende controller, dus dit gevoel vindt u terug in alle geledingen van onze organisatie.

Kortom, ik schetste u twee fenomenen die sterk uiteen lijken te lopen, maar die toch onder één motto zijn te vangen: de wet… en de werkelijkheid! Het is werkelijk waar.

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Why tell me why? Omdat uw relaties erom vragen

Onlangs nam ik als lid deel aan een INVK bijeenkomst. INVK staat voor Stichting Nederlands Instituut Voor Kennisoverdracht. Te midden van andere directeuren en ondernemers wisselen we regelmatig kennis uit en laten we ons inspireren. Dit keer maakte ik kennis met The Golden Circle van Simon Sinek. De schellen vielen mij van de ogen.

In ons drukke ondernemerswereldje zijn we allemaal elke dag heel actief met het aanbieden van de What. Of concreter: onze producten en diensten. Maar hoe kortzichtig dit is, werd mij ineens duidelijk. Veel belangrijker is het om bij je doelgroep de Why over te brengen: waaróm je eigenlijk opereert in de branche waarin je zit. Waaróm je elke dag om 6.00 uur uit je bed stapt om de strijd aan te gaan. Waaróm je doorgaat als het even helemaal tegenzit. Die Why maakt namelijk wie je bent, terwijl de What alleen laat zien wat er uit je handen komt. Vergelijk het met een klein, onbekommerd, maar oh zo nieuwsgierig kind. Compleet nieuw in deze wereld vraagt het nooit wanneer of wat, maar bijna altijd: waarom is dat zo papa? Waarom opa dit? Waarom oma dat? Dat is toch zo? Dit komt omdat dit kind authentiek op zoek is naar de authenticiteit in anderen.

Waarom doe je wat je doet?

Waarom dit zo belangrijk is? Nieuwe werknemers en nieuwe klanten selecteer je tegenwoordig niet meer op de What. Je weet gewoon dat iedereen tegenwoordig een goede opleiding heeft. Je weet gewoon dat zowat elke werkzaamheid in Nederland, en ook elk product, in het bezit is van alle stempels en keurmerken en tien keer gecontroleerd. In die compleet gereguleerde markt, maak je alleen nog maar het verschil als de mensen waarmee je omgaat, of wilt omgaan, heel scherp zien waarom je doet wat je doet. Dit kun je niet acteren, je kunt het wel leren. Door goed bij jezelf na te gaan waar je kernkwaliteiten zitten, daar bij te blijven, en die voor de volle 100% te benutten en uit te dragen. De anderen zien en voelen direct dat je authentiek bent en willen daarom met je samenwerken. “People don’t buy WHAT you do, they buy WHY you do it.” Ze snappen namelijk jouw Why en geloven daar in. De Why komt altijd voort uit de intrinsieke motivatie en wordt overgoten met passie. En ik doe graag zaken (in de ruimste zin des woords) met mensen die staan voor hun vak en authentiek zijn. Daar krijg ik een goed gevoel van. Daar word ik door geïnspireerd en het zet mij aan tot actie.

Mijn Why? Heel simpel: mensen

Omgaan met mensen is mijn Why. En daar komen hele mooie dingen uit. Onlangs werd ik perfect geholpen in een winkel voor computers. De jongeman had het állemaal en hélemaal: voorkomen, stijl en belangstelling voor de klant. Ik raakte geïnteresseerd in hem en binnenkort werkt hij bij Haldu Groep als recruiter! Had hij ooit van ons gehoord? Nee. Had hij het slecht in die winkel? Ik denk het niet. Toch kon ik hem op goede gronden duidelijk maken waarom hij zijn talenten niet maximaal benutte, waaróm hij alles in zich had het bij Haldu Groep te maken en waaróm het moment van overstappen niet beter kon zijn dan nu. In onze gesprekken over zijn nieuwe baan kwam natuurlijk de What (salaris) aan de orde, maar lang niet zo vaak als de Why.

Nog een voorbeeld…

Ik geef u nog een voorbeeld. Na lange en intensieve onderhandelingen hebben we nu een raamovereenkomst met de grootste bouwer van Nederland. En zijn wij er ongelofelijk trots op. Ons LinkedIn-bericht hierover werd maar liefst 14.000 keer bekeken en de felicitaties, ook van de concurrentie, waren niet van de lucht. De weg naar dit contract was lang en we hebben voortdurend moeten overtuigen wat onze Why precies is. Ik geef ‘m u in een notendop: omdat wij staan voor personeel in de ruimste zin des woords en een echte bruggenbouwer zijn die zorgvuldig steen op steen legt om die solide brug tijdig te kunnen opleveren. Gaandeweg in de onderhandeling ging het niet langer om wat we leveren, maar waaróm wij die drive hebben en ook wát ons triggert deze te blijven hebben. Ik proefde het enthousiasme van mijn gesprekspartners om er samen iets van te maken. En hun enthousiasme zet mij aan om alles uit de kast te halen ten gunste van een vruchtbare samenwerking.

Beleef het zelf

Nieuwsgierig naar de Golden Circle? Kijk dan zelf even naar het filmpje.  Ik hoef u niet meer uit te leggen waarom!

Ontdek het zelf!

Why tell me why. Anita Meijer zong er jaren geleden al over. Sta nog eens stil bij uw Why, handel daarnaar en maak het verschil. Het maakt van ons leukere en authentiekere mensen in het zaken doen. Why? Ontdek het zelf!

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Inspiratie. Wat is het? Waar komt het vandaan? En vooral: hoe krijgt u het?

Schrijven vind ik leuk. Een van de redenen waarom ik, met inbegrip van een korte sabbatical, al jaren voor u schrijf. En die behoefte om mij tot u te richten met activerende boodschappen neemt alleen maar toe. Naast deze column in Bouw in het Oosten, plaats ik bijvoorbeeld ook regelmatig blogs; zoals via LinkedIn en op de website van Haldu Groep. Natuurlijk om traffic te genereren via deze media, maar ook omdat ik het leuk vind om met onze taal bezig te zijn. Onlangs probeerde ik in een blog de vinger te leggen op één van de grote mysteries in mijn leven: inspiratie. Onderaan deze column geef ik u de link naar die blog. Maar eerst wil ik geïnspireerd in deze column uw aandacht vangen én vasthouden voor hetzelfde onderwerp.

Iets in het leven moet je aan de gang houden. En het is verrassend om te ontdekken hoe mensen hierin kunnen verschillen. Zo zijn er mensen die elke werkdag doorkomen met het vooruitzicht op hun pensioen. Ook ken ik fantastische mensen die door de week voortdurend dromen over de zaterdagmiddagwedstrijd van hun lokale club. Het inspireert hen om alle andere dagelijkse sleurzaken door te komen en voor lief te nemen.

Inzet + beloning = geforceerde inspiratie

Begrijpt u waar ik heen wil? Veel mensen ‘komen iets door’ omdat er iets leuks is wat als beloning op hen wacht. Dát is hun inspiratie en ik respecteer iedereen daar om. Eerlijk is eerlijk: zelf heb ik dat ook wel. Een belletje van thuis tijdens een drukke werkdag dat er ‘s avonds een heerlijk bord met bloemkool en een Hollandse gehaktbal op mij wacht, geeft mij de rest van die middag vleugels! De aloude connectie tussen inzet en beloning leidt tot inspiratie voor veel stervelingen, dus ook voor mij. Maar, met alle respect, het is toch wel een soort geforceerde inspiratie.

Leuk vinden wat je doet = echte inspiratie

Want wat ik inmiddels heb ontdekt in mijn drukke leventje, is dat het nóg leuker is om inspiratie te krijgen van iets wat je nú doet, dan inspiratie krijgen van een uitgestelde beloning. Slaag je erin die koppeling tussen beloning en inspiratie te doorbreken, dan ziet het leven er ineens nog positiever uit. Want je doet gewoon voortdurend wat je leuk vindt en je dus inspireert. De kunst daarbij is om ook in je verplichte dagelijkse activiteiten een bepaald soort bezieling te leggen en te vinden. En zakelijk en privé lopen daarbij gewoon door elkaar heen. Geen probleem.

Inspiratie in de vorm van adrenaline: EPO die mág!

Onlangs deed ik iets wat ik onvoorstelbaar leuk vond en wat mij een boost adrenaline gaf waarmee ik elke Russische atleet mijlenver achter mij zou hebben gelaten tijdens de Olympische Spelen. Zeg maar: EPO die mág. Collega-ondernemer Kees de Jong van het MKB platform de Groeifactor interviewde mij. In een echte studio, met microfoon én de insteek van zijn zijde om geen genoegen te nemen met halve antwoorden. Hij vroeg mij het hemd van mijn lijf en vroeg vooral met interesse dóór. Zoals over de worstelingen die ik als ondernemer heb met dilemma’s als leiderschap, mijn omgang met medewerkers, de bedrijfsstrategie, financiën, sales en meer. We hebben gepraat over successen, maar nog veel meer over teleurstellingen en hoe ik daar ben uit gekomen. Hoe ben ik begonnen op het glibberige pad van ondernemerschap? Wat kwam ik allemaal op mijn weg tegen? En hoe gaat het nu met Haldu Groep sinds de fusie in 2010? Maar vooral ook hoe ik de toekomst zie. Kortom, Kees heeft mij een replay laten zien van hoe het de afgelopen 14 jaar met mij en mijn organisatie is gegaan. Een confronterende terugblik, maar wel erg leuk. Ik durf zelfs te stellen… inspirerend! Helemaal voor mij en hopelijk voor u als luisteraar. Want deze opname kunt u zelf afluisteren en checken of het klopt wat ik hier allemaal beweer.

Leren en inspireren: het rijmt niet voor niets

Het is leuk om naar de verhalen van andere mensen te luisteren, het geeft je vleugels en het vormt je. Het helpt je misschien om niet in diezelfde valkuilen te storten, maar er gewoon onbekommerd over heen te springen. Mijn devies? Blijf luisteren en leren, dan kun je inspireren op een manier waarop andere mensen en vooral start ups, dus jong en oud, wellicht betere ondernemers worden. En ook: haal inspiratie uit de kleinste, dagelijkse dingen. Het hoeft niet altijd mega en groots te zijn maar het draagt er wel in belangrijke mate toe bij dat ik mijn doelstellingen behaal, privé én zakelijk!

Als ik ergens inspiratie van krijg, dan is het wel van andere mensen!

Ik beloofde u de link naar mijn eerdere blog over inspiratie. Die leest u via www.haldugroep.nl/dissertatie-inspiratie-gaat-mee. En hier geef ik u de link naar mijn interview met Kees de Jong van de Groeifactor: www.mkb-brandstof.nl/groeifactor. Neem voor dit, maar ook voor inspirerende verhalen van andere ondernemers, vooral even de tijd. En inspireren mijn woorden u? Laat het mij weten. Want als ik ergens inspiratie van krijg, dan is het wel van andere mensen! Communiceren en inspireren dus. En weet u wat? We kunnen het allemaal leren.

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Caspar Jansen: “Mag ik u inspireren?”

“Schrijven en communiceren vind ik leuk”, zegt Caspar Jansen van Haldu Groep. “Een van de redenen waarom ik al jaren voor u schrijf. En die behoefte om mij tot u te richten met activerende boodschappen neemt alleen maar toe.

Nieuwe bijdragen

Mijn nieuwste bijdrage? Mijn column in Bouwen in het Oosten. Ook attendeer ik u graag op mijn bijdrage in de vorm van een interview met Kees de Jong van de Groeifactor. Dit interview kunt u beluisteren via  www.mkb-brandstof.nl/groeifactor. Laat u inspireren, zou ik zeggen. Veel lees- en luisterplezier gewenst!

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Waar een gezamenlijke wil is, is een omweg!

De bouw is weer booming. Aannemers werken zich verbeten door de rijk gevulde orderportefeuille heen. Als ik hen in de bouwkeet vraag hoe zij de toekomst zien, staren zij spoorslags als een verlamd konijn in de koplampen van mijn prikkelende vraag. Met een driftige vinger wijzen zij vervolgens in de bouwkeet naar het planbord achter hen en zeggen: “Díe deadline is mijn toekomst! Daarna zien we wel weer.” Tsja, dat deden we in de crisis ook.

Gelukkig kijk ik al wél verder naar de toekomst. Ja, voor u én natuurlijk ook voor mijzelf. En ik zie een megaprobleem de Nederlandse bouwterreinen ondermijnen: de kwantiteit van de beschikbare vakmensen om uw deadlines überhaupt te kunnen halen, daalt in schrikbarend tempo. In de crisis hebben 80.000 vakmensen, al of niet gedwongen de bouw verlaten en zij zijn bijna volledig verdampt, want een fractie hiervan keerde slechts terug in onze prachtige branche. En dan de kwaliteit. Wellicht een nog nijpender probleem dan het rap leeglopende reservoir aan vaklieden.

Instroom in de bouw: het zal uw tijd wel duren?

Het is de gezamenlijke verantwoordelijkheid van aannemer en uitzendbureau om te zorgen voor training en opleidingen in de bouw en techniek. Want de slechts enkele druppels op de gloeiende plaat op dat terrein in deze booming tijd gaan ons geen soelaas bieden voor de toekomst. Het onderwerp instroom in de bouw wordt als totaal oninteressant gezien, de positieve uitzonderingen daargelaten. Veel partijen nemen zelfs een wat hautaine houding aan: mijn tijd zal het wel duren of daar heb ik toch het uitzendbureau voor. Ik zeg u: diezelfde tijd duurt niet lang meer. Nu al heeft u volle opdrachtportefeuilles, maar straks niet meer de werklieden en al helemaal niet de Nederlandse vaklieden. Is dit nu al werkelijkheid? Wellicht nog niet in uw specifieke situatie, maar het kán de bittere waarheid worden, want ik kom bij veel van uw collega’s in Nederland om over deze trend te spreken. Sterker nog: ik verwacht dat aannemers opdrachten gaan mislopen omdat de concurrent eerder kan aantonen de juiste vakmensen op de opdracht te zetten. Niet de B van Bestek gaat het verschil maken, maar de B van Beschikbaarheid!

Samen duurzaam vakmensen kweken

Door met z’n allen in dezelfde talentvijver te vissen en te hengelen naar goede medewerkers die nu nog bij de concurrent werken, gaan wij het niet redden. We lokken ze met grote zakken geld en dragen daarmee niet bij aan de zoektocht naar nieuwe goede en beschikbare mensen. In die vijver blijven vissen, leidt straks massaal tot vissen áchter het net of zelfs vissterfte. De zuurstof is er uit. We moeten dus structureel gaan samenwerken aan kwantiteit en kwaliteit in de bouw. Niet de mensen bij elkaar wegvissen, maar samenwerken aan een duurzame groei van een grote school vissen waar we sámen nog lang uit kunnen putten. Daarom mijn thema: waar een gezamenlijke wil is, is een omweg.

Koehandel in timmermannen op internet

Ik kan u een bizar voorbeeld geven van hoe hoog de nood is. Slimme internetbureaus lanceren social media campagnes voor ons zodat wij de juiste vakmensen in nieuw vijvers kunnen vinden. Voor elke goede lead vragen ze geld. Wist u dat een lead voor een metselaar nu al 2x meer waard is dan een timmerman? Handige zakenlieden, die internetboys. Het zij ze gegund, want zo werkt vraag en aanbod dus in een verstoorde markt.

Onze buitenlandse collega’s verdienen onze volledige focus

Parallel aan deze ontwikkeling zien we dat door de globalisering de toestroom van buitenlanders alleen maar toeneemt. Of u het nu wilt of niet: ze komen, ze willen werken, en ook heel graag in de bouw! Dit is ruw goud voor onze branche, maar dit betekent ook dat wij steeds meer moeten investeren om buitenlandse en Nederlandse vissen te vangen die voor onze klanten aan de slag willen. Echter, dan moet je ook rekening willen houden met de beperkingen van het ter beschikking stellen van buitenlanders. Denk aan taal, cultuur en kennis van de Nederlandse bouwtechnieken.

Hoe is het met uw VOC mentaliteit?

Wij Nederlanders gaan altijd prat op onze handelsgeest en respect voor andere culturen, zeker als het gaat om de handel. Laten we er dan ook naar handelen en meer open minded worden op de bouw, zodat we de klus samen kunnen klaren. Daar zijn wij als uitzendbureau voor nodig, maar daar hebben we u als onze klant ook voor nodig. Zelf geef ik graag het goede voorbeeld. De buitenlandse vakmensen die wij hierheen halen, laten we bij gebleken geschiktheid direct hun VCA diploma halen en we leiden ze op om de Nederlandse bouwtechnieken onder de knie te krijgen. Sterker nog, op het kantoor van Haldu Groep werken inmiddels drie Poolse collega’s om hun landgenoten in de Nederlandse bouw maximaal te ondersteunen. Over internationalisering gesproken! En wij schromen niet, ook al hebben wij met hindernissen te maken. En daarvan laten wij u profiteren.

Samen vormen wij vier handen op één buik

Uitzendbureaus hebben twee handen en aannemers hebben er ook twee. Laten we die vier handen samen op één buik leggen. Samen op zoek naar genoeg én goed gekwalificeerde vakmensen, uit Nederland en daarbuiten om nu het werk klaar te maken en om zo gebruik te maken van de kansen die de economie ons op dit moment biedt. Want er komen ook weer andere tijden.

Overdreven

Vindt u mijn opinie overdreven, maak ik stennis om niks of ben ik een zwartkijker? Mogelijk dat ik nuances in deze column had kunnen aanbrengen, maar ik heb nu wel uw aandacht. En een goede lezer heeft maar een half woord nodig om te beseffen dat wij samen nu echt actie moeten gaan ondernemen. Natuurlijk sta ik daarbij open voor uw gedachten ten aanzien van dit thema. Een afspraak om hierover te sparren is natuurlijk zo gemaakt.

U weet mij te vinden en kunt op mij rekenen. Kan ik ook op u rekenen?

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Een dissertatie over inspiratie. Gaat u mee?

Zit u op LinkedIn? Loop dan eens uw tijdlijn door. Ik wed dat u bij vijf van de tien berichten het woord inspiratie tegenkomt. Of z’n populaire broertje passie. We hebben het met z’n allen voortdurend over die begrippen. We strooien ze kwistig in het rond. En niemand weet wat ze écht inhouden. Een beetje als Bitcoins, virtueel geld. Soms heb ik het gevoel dat het woord inspiratie in de Nederlandse taal dezelfde lading heeft als het woordje ‘er’. Je weet intuïtief dat het nodig is om een zin compleet te maken, maar als je dit woordje separeert, heb je geen idee waar het over gaat! Met deze introductie wil ik overigens de uitwerking van LinkedIn niet bagatelliseren. Sterker nog, ik maak er dankbaar gebruik van als communicatiemedium en pluk daarvan ook de vruchten.

Inspiratie inspireert mij…

Als degelijk en religieus opgevoede jongeling ken ik uiteraard de speciale betekenis van het geloof die inspiratie voor veel mensen heeft. Die respecteer ik uiteraard. Tegelijkertijd ben ik gefascineerd door deze paradox: het belang van inspiratie versus hoe weinig we ervan weten. Of laat ik zonder ironie zeggen: die paradox inspireert mij. Wat drijft u en mij om elke dag uit de veren te stappen? Vaak voor dag en dauw. Is dit iets wat intrinsiek ín u zit? Of moet u die inspiratie om er elke dag tegenaan te gaan van buiten uzelf halen? Neem alleen al het begrip ‘er tegenaan gaan’. Dat heeft in al zijn logheid al bijna niets van inspiratie in zich. Alsof u elke dag een loodzwaar blok beton een heuvel op moet duwen. Transpiratie versus inspiratie. Het zweet klotst nu al onder mijn oksels.

Inspiratie is… beweging

Graag deel ik met u mijn idee van wat inspiratie eigenlijk is. Ik denk dat inspiratie een energie is. Dus geen statisch begrip, maar een beweging, een positieve beweging. Inspiratie is een plotseling opstekend windje dat uw spreekwoordelijk stilgevallen zeilbootje inééns alle vaart vooruit geeft. Alsof het vanzelf gaat. Of wanneer je een lastig zakelijk gesprek in gaat, en je voelt met de voet nog op de drempel: dit gaat tóch lukken.

Ik bedoel dat mysterieuze kantelmoment tussen duwen en trekken. Tussen hijsen en liften. Dat universele gevoel kent iedereen. Je hebt een lastige dag op het werk. Achter elkaar duw je het ene na het andere spreekwoordelijke betonblok omhoog. Totdat je thuisfront je Whatsappt dat je vanavond bloemkool met een gehaktbal, je favoriete kost, eet! De rest van de werkdag voelt moeiteloos aan, je zoeft in de auto naar huis, op weg naar iets wat je heeft geïnspireerd en je lokt. Een beweging dus, vanuit een positief kantelmoment. Time flies when you’re having fun.

De kunst is dus te achterhalen wat ú inspireert

Kan ik u inspireren bij uzelf te achterhalen wat u inspireert? Die diepe zoektocht in uzelf zal een vreemde gewaarwording opleveren. Daar ben ik zeker van. Namelijk dat mensen, en u wellicht ook, een absolute mentale scheiding in hun hoofd aanbrengen. Tussen werk en privé. Tussen wat moet en wat kan. Tussen verplichting en verpozing. En in bijna alle gevallen zit de invulling van het begrip inspiratie voor hen in de twee vlakken privé/verpozing. Zoals een hobby. Prima!

Maar ik vraag u eens na te denken en te doen wat ik in mijn leven ook deed: deze mentale scheidslijnen weghalen. Het is te gek voor woorden om acht uur op een kantoor te zitten in de hoop en verwachting dat je thuis ineens met inspirerende zaken aan de slag gaat. Die scheiding in uw hoofd en ook hart is onnodig. Haal alle barrières in uw mind weg als het gaat om wat kan, wat moet, wat mag, wat leuk is en wat werk is. Strip uw gedachten kaal en kijk dan naar wat er voor u overblijft. Uw partner? Een droomreis? Een bijna onhaalbaar project? Het maakt niet uit wat er overblijft als u alle humbug en window dressing wegdenkt. Wat u wérkelijk drijft, weet u vervolgens als geen ander. Er aan toegeven is uw tweede actie.

Geïnspireerd leven kan geen dag wachten

In mijn geval bleef er na die persoonlijke zoektocht iets heel bijzonders over: als je alle onzin in mijn leven weg stript, blijft er over dat ik graag met mensen omga en daarbij ook de grenzen opzoek. Zowel privé als zakelijk. Zowel thuis als op een bouwplaats. Die constatering is voor mij een oneindige bron van inspiratie. En ik hoef er niet over na te denken of ik werk of niet. Die mensenpassie is mijn motor, mijn beweging, mijn brandstof. Of ik nu een oud dametje voor laat in de lift, of een CEO spreek over een belangrijk contract: ik hou van mensen en handel daar naar. 24/7, uit mijzelf, dus per definitie geïnspireerd. En dan gaat het niet over ‘het is vandaag wel gelukt of niet gelukt’. Nee, de dag is altijd gelukt en biedt ook weer aanknopingspunten en inspiratie voor morgen.

Ik daag u uit die zoektocht naar uzelf nú te starten. Want neem van mij aan: geïnspireerd leven kan geen dag wachten!

Ga ervoor

Wellicht heeft u mijn verhaal supernuchter gelezen en vraagt u zich af waarom ik hier zoveel tijd en aandacht aan kan besteden. Heb ik niks beters te doen? Mocht u uzelf díe vraag nu inderdaad stellen, dan heeft u ook direct de essentie van inspiratie te pakken! Heeft u iets beters te doen dan u nu doet? Dan ligt dáár uw inspiratie! Heeft u ‘m door? Ga er dan ook voor! Mooi, he?

Tot slot: ik ben over dit mooie onderwerp nog lang niet uitgepraat. Ha! Mijn tweede blog binnenkort gaat hierop onverdroten door. En als ik u nu heb geïnspireerd? Stick with me! Want in mijn volgende blog vertel ik meer over een ongelooflijk mooi interview dat ik onlangs mocht geven aan het MKB platform De Groeifactor. Dit interview opende ook weer deuren in mijn hoofd en hart én deuren naar iedereen die het maar wil weten. Die ervaring deel ik met u, in mijn volgende blog… stay tuned!

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven